Spreekt onze werkwijze je aan? Neem contact met ons op voor meer informatie.
 |
|
|
|---|
Agenda
| 21 maart | start open mid-career boost, aanmelden & informatie |
|
16 mei
|
start open mid-career boost |
Nieuwsbrief
Keuzes maken
Naam:
Eline
Datum: 4/8/2010 4:23 pm
Datum: 4/8/2010 4:23 pm
Bekeken: 1587
Het thema ‘keuzes maken’ houdt me al dagen bezig.
Ik las het boek “Beter’ van Olympisch kampioen Maarten van der Weijden en daarin vertelt hij dat hij tijdens de voorbereidingen voor de Olympische Spelen in Beijing iedere keuze die hij maakte in dienst stelde van het zwemmen. Hij had een helder doel voor ogen, een Olympische medaille, en iedere seconde maakte hij de beste keuze in het belang van het zwemmen. Hij ging daarin uiteindelijk heel ver. Zijn leven bestond vlak voor de Spelen alleen maar uit trainen en eten en de rest van de tijd bracht hij door in een klein tentje met speciale luchtcondities, waardoor hij extra rode bloedlichaampjes aanmaakte om beter te kunnen presteren.
Zijn zinnetje over de juiste keuzes maken laat me niet los. Sportmensen die duidelijke keuzes maken, ambitieuze doelen stellen en deze waarmaken spreken tot de verbeelding. Om keuzes te maken heb je een doel nodig waar je waarde aan hecht. Een doel hoeft niet zo groot te zijn als het winnen van een Olympische medaille. Maar een doel moet wel bij je passen, iets zijn waar je je bed voor uit komt, waar je energie van krijgt. Ik had hier een gesprek over met een paar vrienden. Eén van hen is ontwerpster van o.a. (interieur-) stoffen en heeft een sterke innerlijke drang om net zo lang door te gaan tot ze iets heel moois heeft gemaakt. ‘Ik heb geen doel nodig, dat is me te rationeel, zei ze’. In haar geval klopt dat wel, zij heeft een vak gekozen dat heel goed past bij haar talenten en drijfveren. Zij is altijd al met haar doel bezig (mooie dingen maken).
Als je weet wat jouw doel of missie is, wordt het maken van keuzes makkelijker. Keuzes maken heeft te maken met ‘Ja’ zeggen tegen alles wat je brengt naar het doel waar je veel waarde aan hecht. Daardoor kun je ‘nee’ zeggen tegen dingen die je van je doel afhouden. Hoe waardevoller het doel voor je is hoe makkelijker het zal zijn keuzes te maken.
In onze bijeenkomsten zie ik mensen die niet (meer) het vak doen waarvoor ze geboren zijn, en die niet weten welk doel ze willen bereiken. En die dus niet weten welke keuzes ze zullen maken. Dit geeft een onbevredigend gevoel.
Zodra zo’n persoon een beeld krijgt van zijn of haar doel (of missie) zie ik glimmende ogen. Wat een mooi moment! Dat is waar ik ’s ochtends mijn bed voor uit kom. Mensen helpen bij het vinden van hun doel. Zodat ze weer keuzes maken en mooie resultaten bereiken waar ze trots op zijn en het gevoel van eigenwaarde doet groeien.
Re: Keuzes maken
Naam:
Visitor
Datum: 4/14/2010 5:46 pm
Datum: 4/14/2010 5:46 pm
Bekeken: 399
"In onze bijeenkomsten zie ik mensen die niet (meer) het vak doen waarvoor ze geboren zijn, en die niet weten welk doel ze willen bereiken. En die dus niet weten welke keuzes ze zullen maken. Dit geeft een onbevredigend gevoel."
Dit is voor mij heel herkenbaar. Als kind al ging mijn hart sneller kloppen van auto's. Ik heb dan ook alles in het werk gesteld om mij in deze richting verder te ontwikkelen. Opleiding, werkervaring. Echter had ik steeds het gevoel "gevangen" te zitten binnen de functies van Productmanager bij importeurs. Ik kon mijzelf niet zijn en het frustreerde mij. Alleen als ik op de RAI of in de showroom stond en tijdens opleidingen wanneer ik anderen uit het netwerk sprak werd ik blij en voelde mij vrij. Ik heb die contacten gewoon nodig. Nadat ik bij een ander bedrijf ben gaan werken als marketing manager was ik ook veel met strategie bezig. Daar werd ik niet gelukkig van. Daarom ging ik op internationale beurzen de andere stands langs en maakte contact. Dit leidde tot orders en gaf mij een euforisch gevoel. Daarna bij dit bedrijf weggegaan en weer in het "oude vertrouwde" van het productmanagement vervallen. Ik merk dat veel werkgevers open staan voor mensen die al ervaring hebben in datgene wat er gedaan moet worden, maar niet naar de persoonlijke kwaliteiten, cultuur en ambities. dit zie je niet in de ervaringen uit het CV.
Ik heb geleerd dat mijn interesse voor auto's iets anders is dan de werkelijke waarde van een functie-inhoud en de bedrijfscultuur. Ik ben de laatste jaren nogal veel geswitcht om de juiste plek te vinden en dat is me tot op heden niet gelukt wat erg frustrerend werkt. Precies zoals u omschrijft. Bij mijn laatste PM functie is mijn jaarcontract niet verlengd wegens de crisis. Ik ben nu al maandenlang eea "op een rij aan het zetten" om bij een volgende stap de juiste keus te maken. De huidige arbeidsmarktsituatie maakt het echter niet makkelijk een nieuwe weg in te slaan. Mede ingegeven door mijn leeftijd (bijna 40) en de gemaakte "stappen" van de laatste paar jaren op mijn CV. Weinig werkgevers lijken bereid te verder te kijken dat het CV alleen. Vanuit de marktsituatie begrijpelijk, maar wel frusterend dat ik nu mijn energie niet kwijt kan en aan de kant sta. Het ergste is dat ik het moeilijk vind de juiste focus te vinden wat mi de essentie is. Wat ik in ieder geval heb geleerd is dat ik als "mensenmens" niet binnen de automotivecultuur pas. Daarnaast ben ik een communicator. Omgang met mensen geeft mij energie en maakt me blij. Dus een analytische functie als PM werkt averechts. Ik kan daar mijn kwaliteiten (communiceren, overtuigen, enthousiasme, gedrevenheid) niet in kwijt.
Ik heb al vele trajecten geprobeerd (Careercoach, nu in IRO traject), maar het blijft een lastig verhaal. Ik kom er meer en meer achter dat ik naar mijn onderbuikgevoel moet luisteren en dat alleen handelen vanuit dat gevoel je uiteindelijk dat (werk) geluk kan brengen.
Ik doe aan hardlopen en niets is lekkerder dan er helemaal voor te gaan en uiteindelijk de eindstreep te bereiken. Had ik dat doel ook maar in mijn werk. Dan zou ik daar ook weer eens blij van kunnen worden, want dit heb ik te lang gemist...graag doorbreek ik barrièrres, maar ik weet niet hoe en heb het gevoel nog steeds "vast" te zitten. Ondanks de hulp.
Ik sta nu op een punt van een zeer belangrijke keuze in mijn leven en da's best eng. Anderzijds heb ik sterk het gevoel barrièrres te moeten doorbreken...